Elke Cogghe's blog

Elke Cogghe's blog

About the blog

Bekijk hier men laatste nieuwe foto's, artikels e.d.

21 mei 2010: artikel Krant van West-Vlaanderen

pressPosted by Elke Cogghe Wed, May 26, 2010 19:18:05

ELKE COGGHE WINT PRESTGIEUSE WEDSTRIJD SNOWBOARD

“Geen leven zonder board”

BREDENE- Dat ze in ons plat landje best goed kunnen snowboarden, zullen ze nu wel weten in het buitenland. In april 2007 breekt de toenmalige Belgisch kampioene Elke Cogghe een rugwervel. De rolstoel wenkt maar Elke vecht keihard terug en pronkt vandaag met een prestigieuze internationale titel.

De 26-jarige Bredense glundert met haar trofee The Ring of Glory. Een ronkende naam die aantoont dat Elke de overall titel van de internationale Chill and Destroy Tour 2010 op haar palmares zette. Elke Cogghe, boekhouder van beroep, staat intussen ruim tien jaar op het snowboard. “Toen ik met een sportvereniging de bergen introk om te skiën, zag ik voor het eerst vrienden halsbrekende toeren uithalen op hun snowboard. De ski’s werden geruild voor een glimmend board en nadat ik de basistechnieken voldoende beheerste, zocht ik ook de kicks van het freestyle snowboarden op. Enkele jaren later stortte ik mij volledig in het competitiegewoel”, aldus Elke, die de medailles vlot om de hals reeg. Maar in april 2007 liep het bij het verdedigen van haar Belgische titel in Frankrijk grondig mis. “Ik verloor het evenwicht tijdens mijn eerste sprong van het kampioenschap en kwam kwalijk op mijn rug terecht. Ik brak een wervel. In het ziekenhuis in Grenoble bleek een spoedoperatie nodig. Om ooit weer te kunnen sporten moest ik een tweede keer onder het mes. Daarna volgde een maandenlange revalidatie waarbij ik vaak zwarte sneeuw zag. Ondanks het doembeeld van een leven gekluisterd in een rolstoel stond ik in augustus weer op mijn plank. Dat is snel na de zware rugletsels”, beseft Elke, die zich niet veel later kroonde tot Belgisch kampioene indoor.

Rolmodel voor jongeren

Intussen focust de Bredense zich volledig op het internationale outdoorcircuit. “Bij aanvang van de tour grapten de deelnemers met onze deelname. Wat doen die gekke Belgen hier?”, hoorden wij vaak. “Maar dat sloeg al snel over in verbazing en niet veel later werd ik het idool van het dameskampioenschap. In de drie organiserende landen Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland stond ik in elke van de zes stops op het podium. Het was uiterst vermoeiend, alleen al door de urenlange verplaatsingen per wagen, maar vormde een onvergetelijke ervaring. Technisch vaardig zijn vereist maar zo’n kampioenschap vergt ook heel wat tactisch inzicht om de jury te kunnen bekoren”, beschrijft Elke, die betreurt dat haar generatie uit de boot valt voor een goede Belgische omkadering. “Men ondersteunt intussen wel beter het aanstormend talent maar onze generatie meisjes moet alles zelf zien te rooien. Gelukkig kan ik rekenen op enkele fijne sponsors en vele goede vrienden. Het is overigens opvallend dat onze prestaties in het buitenland veel meer naar waarde worden geschat dan in eigen land. Al doen de nominaties van de Platina Eend (Bredense sportprijs) mij veel plezier”, knipoogt Elke. “Deze zomer geef ik surfles onder de Franse zon, ga ik wakeboarden, trainen op de indoorpistes en wellicht twee weken naar de bergen. De kick en mooie reizen zijn niet te versmaden maar anderzijds wil ik het volgend jaar iets selectiever aanpakken en misschien zit mijn droomreis naar Amerika er wel in”, droomt de beloftevolle snowboarder, die zich later wil inzetten als rolmodel voor de jongere generatie.

Kevin Mollet

  • Comments(0)//elke.n-design.be/#post124